Καφές- πρώτο μέρος

Καλησπέρα Girls and Boys In The City!

Με αυτή τη δημοσίευση, ξεκινάει ένα αφιέρωμα σε ένα πολύ γνωστό και ιδιαίτερα αγαπημένο ρόφημα, τον καφέ. Πρόκειται για ένα από τα σίγουρα πιο γνωστά και πιο προσεγμένα ροφήματα σε ολόκληρο τον πλανήτη! Ίσως να είναι πολλοί οι άνθρωποι που δεν τον έχουν δοκιμάσει ποτέ, που μπορεί να έχουν δοκιμάσει, αλλά να μην τους τράβηξε την προσοχή και να μην ξαναδοκίμασαν, ή να πίνουν πολύ σπάνια. Όσοι, όμως, γοητεύτηκαν από τη γεύση του και από ορισμένες ιδιότητές του, είναι υπερβολικά δύσκολο να του αντισταθούν!

Σε αυτό το άρθρο, λοιπόν, θα μιλήσουμε για την ιστορία του καφέ (με όσο λιγότερα λόγια γίνεται-το υπόσχομαι), για κάποιες ποικιλίες, για κάποιες συνταγές, για κάποια συγκεκριμένα είδη, και άλλα πολλά..

Ξεκινάμε με την ιστορία του καφέ.. 

1.Κατ' αρχάς, να διευκρινίσουμε ότι ο καφές προέρχεται από την Αιθιοπία, από εκεί πέρασε στην Περσία (σημερινό Ιράν) και συνέχισε στην Αραβία. 

2.Υπάρχουν αρκετές θεωρίες για το πώς ανακαλύφθηκαν οι ιδιότητες των καρπών, ωστόσο καμία δεν είναι σίγουρο ότι ισχύει. Τις περισσότερες πιθανότητες τις κατέχει η θεωρία ότι ένας ηγούμενος κατά λάθος ανακάλυψε πόσο ευεργετικός και νόστιμος είναι αυτός ο καρπός!

3.Αρχικά, έπιναν το ρόφημα μόνο κατά τη διάρκεια των προσευχών και μάλιστα μέσα στο τζαμί. 

4.Πολύ αργότερα, δημιουργήθηκαν τα πρώτα καφενεία, που προσέλκυαν πολύ κόσμο, με αποτέλεσμα να αποδυναμωθεί η ισχύς τους στις θρησκευτικές τελετές. Κάποια ιδιαίτερα πρόσωπα έπεισαν τους κυβερνώντες ότι πρόκειται για ένα πολύ βλαβερό ρόφημα. Οι ιθύνοντες προχώρησαν στην καθολική απαγόρευσή του! 

5.Η πρώτη απαγόρευση κράτησε για μικρό διάστημα, αλλά ακολούθησαν πολλές παρόμοιες απόπειρες ακόμα. Οι έμποροι του καφέ κυνηγήθηκαν και όλα τα σκεύη παραγωγής του καταστράφηκαν. 

6.Το 1554 δημιουργήθηκαν τα πρώτα δύο καφενεία της Τουρκίας και έγιναν αμέσως χώροι προσέλευσης λογίων και ανθρώπων του πνεύματος.

7.Προς τα τέλη του 16ου αιώνα, ο καφές άρχισε να επεκτείνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη, κυρίως από λογίους ή απλούς ταξιδιώτες.

8.Μέχρι και τον 18ο αιώνα περίπου, ο καφές για τους Ευρωπαίους δεν ήταν και τόσο συμπαθής. Παρά το ότι κάποιοι λαοί ήδη πίνανε το ρόφημα, υπήρξαν πολλές αντιδράσεις ανάλογες της Ανατολής.

9.Μέχρι το 1840 δημιουργήθηκαν πάνω από 3.000 καφενεία στο Παρίσι! Σε άλλα καφενεία οι θαμώνες έπαιζαν σκάκι, σε άλλα απλά συναθροίζονταν και μιλούσαν, ενώ σε μερικά άλλα μαζεύονταν για πνευματικούς λόγους. 

Αυτό ήταν το πρώτο μέρος του αφιερώματος! Πολύ σύντομα θα δημοσιευτεί και το επόμενο.
Σας ευχαριστώ!

Σχέσεις

Καλησπέρα Girls and Boys In The City!

Σήμερα είναι μια μέρα λίγο υπέροχη και λίγο θλιβερή συνάμα.. Ωραία είναι διότι, προσφέρει την αίσθηση της Αναγέννησης και την ελπίδα για κάτι καλύτερο, πραγματικά καλύτερο αυτή τη φορά. Άσχημη, καθώς ανακαλύπτεις συνθήκες και καταστάσεις, μυστικά και διαμάχες που κρύβονταν σε μέρη μυστικά για τόσο καιρό. Άνθρωποι που αγαπούσες και  λάτρευες, που μπορεί να είχες για πρότυπα, άνθρωποι που νόμιζες ότι είναι εκεί για εσένα. ΔΕΝ είναι, όμως, τελικά. 

Ευκαιρίες έδωσες άπειρες. Κάθε φορά χρησιμοποιούσες τη δικαιολογία ''Έλα, μωρέ! Ποτέ δεν ξέρεις.. Μπορεί να κάνω λάθος, μπορεί να είμαι υπερβολικός/-ή. Μπορεί να αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα αυτή τη στιγμή και για αυτό να κάνουν έτσι.'' Όχι, όμως. Αυτοί είναι μια χαρά. Και εσύ δυο τρομάρες, και τέσσερις και πέντε. Αυτοί, όμως, είναι ΚΑΛΑ. Και εσύ, όχι. Και τώρα δεν ξέρεις τι να κάνεις.

 Βλέπεις πως οι άνθρωποι που αγαπούσες, δεν σε αγαπούν (όχι όλοι, μόνο κάποιοι συγκεκριμένοι). Και αισθάνεσαι χαμένος. Δεν ξέρεις πώς να το χειριστείς. Ξέρεις ότι πονάς, αλλά δεν καταλαβαίνεις ότι στην Ψυχολογία η απώλεια ενός φίλου στενού, ενός συντρόφου, και ούτω καθεξής, μετράει ως κανονικός θάνατος. Αυτό γιατί το να χάσεις έναν φίλο, ή όποιον άλλον, είναι μια διαδικασία πένθους. Και όλοι ξέρουμε ότι έναν θάνατο δεν τον ξεπερνάς μέσα σε μια ημέρα. Ο άνθρωπος, φυσικά και θα ζει και εμείς δεν τον κλαίμε ως κανονικό μακαρίτη. Η απώλεια, όμως, είναι απώλεια. Και οφείλεις στον εαυτό σου να περάσεις όλα τα στάδια.

Πλέον, οι σχέσεις σας δεν θα είναι ίδιες. Τα δεδομένα που ήξερες μέχρι σήμερα, τώρα ανατρέπονται. Οι άνθρωποι ίσως και κάποια στιγμή  αλλάξουν. Όταν, όμως, προσπαθείς συνέχεια και βλέπεις ότι δεν βγάζεις άκρη, ταλαιπωρείς μόνο εσένα. Ο Άλλος δεν καταλαβαίνει, ή καταλαβαίνει, αλλά δεν θέλει. ΔΕΝ θέλει.. Επομένως, δεν κερδίζεις τίποτα καλό με το να επιμένεις. Ταλαιπωρούνται όλοι. 

Δυστυχώς, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι φτιαγμένοι, για να ζούμε στον ίδιο κόσμο αρμονικά και ωραία. Κάποιοι έρχονται για να μείνουν, άλλοι για να φύγουν. Όταν βλέπεις πως απλά δεν υπάρχει περίπτωση, φεύγεις. Πας παρακάτω. Να ξεκαθαρίσω σε αυτό το σημείο ότι δεν εννοώ να την ''κάνεις'' στις πρώτες τρεις αποτυχημένες προσπάθειες. Μια σχέση (οποιουδήποτε είδους) θέλει δοκιμασίες και πολύ χρόνο. Η ποιότητά της φαίνεται από τη διάρκεια, τις προσπάθειες που έχουν καταβλυθεί, το τι έχει δώσει ο καθένας μέσα σε αυτή.. Αλλά υπάρχουν φορές, που απλά δεν πάει άλλο. Σε αυτές, δεν έχουμε παρά να το καταλάβουμε, να το αποδεχτούμε και να αγκαλιάσουμε το γεγονός ότι δεν γίνεται αλλιώς. Δεν λέω να συμβιβαστούμε, γιατί ο συμβιβασμός είναι κάτι σαν παραίτηση. 

Θυμίσου ότι σε μια κατάσταση που παλεύεις συνειδητά μόνο εσύ, μόνο εσύ πονάς. Αν ο Άλλος σε αγαπά πραγματικά, κάποια στιγμή θα προσπαθήσει. Αν βλέπεις ότι ξέρει τι γίνεται, αλλά δεν νοιάζεται για εσένα, δεν του καίγεται καρφί, συγγνώμη, αλλά η υπόθεση είναι μαθηματικά τελειωμένη. Πάει!

Σε μια τέτοια περίπτωση, προσβάλλεσαι. Λιώνεις. Απογοητεύεσαι.. Καταλαβαίνεις ότι ο άνθρωπος που εμπιστεύτηκες, ο άνθρωπος στον οποίο ενδεχομένως έχεις επενδύσει, είναι ένα ψέμα. Ή καλύτερα, δεν είναι ο άνθρωπος το ψέμα, αλλά η κατάσταση που επικρατούσε στο μυαλό σου, η σχέση που νόμιζες ότι είχατε. Το καλό νέο είναι ότι μπορεί πραγματικά να είχατε καλή σχέση. Κάποια στιγμή, όμως, για έναν οποιονδήποτε λόγο, η καλή σχέση έληξε. Για διάφορους λόγους δεν το κατάλαβες, ή έκανες ότι δεν το κατάλαβες. Αυτό τώρα εσύ το ξέρεις. Εσύ γνωρίζεις τι έγινε πραγματικά, τι στράβωσε και το αγνόησες ή δεν το κατάλαβες. Εσύ ξέρεις κατά πόσο ευθύνεσαι. Σε μια σχέση, όμως, λιγότερο ή περισσότερο ευθύνονται όλοι..

Όσο και αν πονάει, όσο ανεπιθύμητο και αν είναι, δυστυχώς οφείλεις να το αφήσεις πίσω και να πας παρακάτω. Μέλλον υπάρχει. Η ζωή συνεχίζεται.. Και συνεχίζεται και για εσένα. Αυτό είναι γεγονός και θα το καταλάβεις αργά ή γρήγορα. Πρόσεξε μόνο να μην το καταλάβεις πολύ αργότερα. Ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω για κανέναν.. Ο Άλλος δεν σου ταίριαζε για έναν λόγο. Βρέθηκε μπροστά σου για έναν λόγο, όποιος και αν είναι αυτός. Σου έμαθε κάτι, μαζί κάνατε πράγματα και μαζί δοκιμαστήκατε. Σήμερα, ωστόσο, έλληξε ο λόγος που σας ενώνει και δεν υπάρχει πλεόν τίποτα που μπορεί να δώσει ο ένας στον άλλον, ούτε καλό, ούτε κακό. 

Η ζωή είναι ένα σύνολο κύκλων. Κλείνει η μια πόρτα, ανοίγει η άλλη. Φεύγει κάποιος, για να κάνει χώρο σε κάποιον άλλον. Κανένας δεν σου εγγυάται ότι θα βρεις τον σωστό Άλλον αμέσως, ούτε ότι θα είναι ο πρώτος Άλλος μετά τον τελευταίο Άλλον που γνώρισες. Θα βρεθεί, όμως. Δεν ξέρεις πότε, δεν ξέρεις πώς. Βρες έναν τρόπο να αναπληρώσεις ό,τι έχασες, να πας παρακάτω, να κάνεις κάτι δημιουργικό, να γεμίσεις ένα κενό σου.. Ευκαιρίες υπάρχουν, αλλά αρκετές φορές δεν τις βλέπουμε. Ψάξε καλά! Ψάξε κάτω από την επιφάνεια, πολύ παρακάτω. Η επιτυχία έρχεται για αυτούς που την ψάχνουν. Μην παρασυρθείς από το τυχοδιωκτικό κυνήγι της ευτυχίας ή της επιτυχίας. Σε ήρεμα και λογικά πλαίσια, ψάξου και δες τι μπορείς να κάνεις. Δες πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου και τους άλλους. Κάτι θα υπάρχει. Ψάξε, ρώτα, μίλα, αναζήτησε..

Πολλές φορές το φως έρχεται μετά από το σκοτάδι.. Δες πώς μπορείς να επωφεληθείς, έπειτα από μια επίπονη διαδικασία, τι μπορείς να κάνεις, αφού υποστείς την απώλεια. Στο τελευταίο στάδιο του πένθους, ο άνθρωπος καλείται να μετουσιώσει το θλιβερό πένθος και να το μετατρέψει σε ζωή. Ο άνθρωπος που έχασες, δε γυρίζει πίσω. Έχεις κάθε δικαίωμα να εξακολουθήσεις να πονάς, αλλά έχεις και κάθε υποχρέωση να ζήσεις. Μια άθλια στιγμή, μπορούμε να την μετατρέπουμε σε μια παραγωγική λειτουργία. Να κάνουμε κάτι καλό, δηλαδή, και να κερδίσουμε πολλά πράγματα από αυτό. Η ζωή προχωράει και μαζί τρέχουμε και εμείς. Θα έρθει η ώρα που θα χαμογελάσεις ξανά. Θα έρθει η ώρα που θα ''σηκωθείς'' και πάλι. Και θα τρέξεις.. Θα τρέξεις, γιατί αυτή τη φορά, ίσως και να γίνει το καλό. Ίσως και όχι, αλλά κάποια στιγμή θα γίνει..