Raining- Of Verona
Πολλές φορές οι αναμνήσεις μας πληγώνουν. Είναι ανυπόφορες, επώδυνες, τις σκεφτόμαστε όλη την ώρα. Ασχολούμαστε με κάποια δραστηριότητα και ξαφνικά ξεπροβάλλει στη σκέψη μας κάποιο περασμένο στιγμιότυπο. Με λίγα λόγια, οι αναμνήσεις μας κυριεύουν. Ζούμε μέσα από τα φαντάσματά τους.
Πράττουμε κάτι και αμέσως (ή παράλληλα) σκεφτόμαστε κάτι παρόμοιο που κάναμε κάποτε. Μάλιστα, το έχουμε μέσα στο μυαλό μας τόσο έντονα, που είναι κάλλιστα σαν να ζούμε την ανάμνησή μας και να παραγράφουμε -να αγνοούμε- εντελώς την πράξη που κάνουμε αυτή τη στιγμή. Οι κινήσεις μας είναι καθαρά μηχανικές, διότι δεν έχει σημασία να τις παράγουμε από την αρχή, αλλά να τις αναπαράγουμε από το παρελθόν.
Η ζωή μας μοιάζει με μοτίβο. Θεωρούμε πως ξέρουμε τι θα γίνει στο επόμενο βήμα, καθώς πολύ απλά το έχουμε ξαναζήσει. Αν δεν αντιληφθούμε ότι η κατάσταση μάς είναι γνώριμη, θα το δούμε αργότερα εφόσον οι συνέπειες δεν θα διαφέρουν και πολύ από την προηγούμενη φορά.
Το ερώτημα είναι: ''Θέλουμε να ζήσουμε κάτι για δεύτερη φορά;''. Τι είναι αυτό που πραγματικά μας κάνει να επαναλαμβανόμαστε, ή ακόμα χειρότερα για ποιον λόγο επιλέγουμε συνειδητά την επανάληψη; Ήρθαμε σε επαφή με τις συνέπειες την πρώτη φορά. Γιατί θέλουμε τώρα να τις ξαναδούμε;
Είναι η συνήθεια που μας αναγκάζει; Πρόκειται για την ασφάλεια και την γνώριμη αίσθηση που μας προσφέρει η επιλογή, ακόμα και όταν είναι εσφαλμένη; Νομίζουμε πως αυτή τη φορά τα πράγματα θα είναι καλύτερα;
Έχει πραγματικά νόημα όλο αυτό; Χρειάζεται να ζούμε στον ίδιο φαύλο κύκλο διαρκώς; Αν δεν αλλάξουμε κάτι, από το μικρότερο μέχρι και το μεγαλύτερο, τίποτα δεν θα αλλάξει στη ζωή μας. Το άλφα, άλφα προσφέρει και το βήτα, βήτα αντίστοιχα. Δεν θα φτάσουμε μέχρι το ταυ, αν δεν αλλάξουμε παραστάσεις.
Είναι μάλλον άτοπη η προσπάθεια να κάνουμε πλήρη αλλαγή στον εαυτό μας. Μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι -πολύ καλύτεροι-, αλλά είμαστε η ίδια υπόσταση πάντα. Μπορούμε να αλλάξουμε τα 99 χαρακτηριστικά από τα 100 του εαυτού μας, αλλά ένα παλιό κομμάτι μας θα μείνει εκεί. Είναι θέμα δικό μας το πόσο θα επιτρέψουμε να μας επηρεάσει το ένα και μοναδικό παλιό στοιχείο. Μπορεί να κυριαρχήσει έναντι των άλλων, ή μπορεί να μείνει στην αφάνεια και να ξυπνά παρά μόνο πολύ σπάνια στις δύσκολες ''φάσεις'' που μερικές φορές διανύουμε..
